menekşe

Kırk yıl önce,
Sen babasız
Ben babasız,
Bizi analarımız everdi.
İkiside bizi canı gibi severdi.
İkimize bir oda verdiler,
Odamıza bir de halı serdiler.
Çok sevdik odamızı,
Böylece kurmuş olduk yuvamızı
Üç çocuğumuz oldu
Mutluyduk biz,
Kalmamıştı babasızlıktan bir iz
Birimiz anne, brimiz baba olmuştuk biz
Sen azımı çok ettin,
Üzüntülerimi yok ettin
Dağ gibi sorunları omuzladık beraberce
Beraber güldük,
Beraber ağladık,
Hayat çabuk geçiyor
Şimdi anladık
Çocuklarımızı uçurduk yuvadan
Birer birer
Şimdi bir sen bir ben kaldık
Geçmiş günlerin hayaline daldık
Dizlerimizde eski güç,
Gözlerimde fer kalmadı.
Kulaklarımızda duymuyor artık
Eskisi gibi
Bir sevgimiz var bitmeyen tükenmeyen,
Yine göz gözeyiz,
El eleyiz ilk günkü gibi.
Bize kırk yıl yetmedi
İçimizdeki sevgi
Hiç bitmedi
Bitmeyecek
İnanırmısın karıcığım,
Bize nice kırk yıllar yetmeyecek.
alıntı...

__________________

menekşe

arkadaşlar bizim yıl dönümümüz kırk yıl değil ona göre

__________________