Bediüzzaman, niçin sakal bırakmamış ve Cuma cemaatlerine katılamamıştır? - Dini ilimler, Eğitim ve Kişisel gelişim siteniz

**Kultanesi** · 11-19-2007, 22:05

.....Bana itiraz edenler, gizli ayıplarımı bilmiyorlar. Yalnız zahiri bazı hatalarımı
bahane edip ve yanlış olarak Risale-i Nur u benim malım zannedip Risale-i Nur’un
nurlarına perde çekmek, intişarına rekabet etmek için derler: 'Said Cuma
cemaatine gelmiyor, sakal bırakmıyor' gibi tenkitleri var.

Elcevap: Ben, çok kusurları kabul ile beraber derim: Bu iki meselede büyük
mazeretlerim var.

Evvela: Ben Şafiiyim. Şafii Mezhebinde Cumanın bir şartı, kırk adam imam
arkasında Fatiha okumaktır. Daha başka şartlar da var. Onun için burada bana
Cuma farz değil. Ben, mezheb-i Azamiyi takliden, bazan sünnet olarak kılıyordum.

Saniyen: Yirmi senedir haksız olarak beni insanlarla görüştürmekten men
ettikleri için-hem bu ahirde, resmen dört ay evvel perde altında insanlarla
temas ettirmemek için tenbihat olmuş-hem yirmi beş senedir ben münzevi
yaşadığım için, kalabalık yerlerde huzur bulamıyorum ve herkesin arkasında
mezhebimce iktida edip namaz kılamıyorum ve okumakta yetişemiyorum ve daha
Fatiha nın yarısını okumadan, imam rükua gidiyor. Bizde Fatiha okumak farzdır.

Sakal meselesi ise: Bu bir sünnettir, hocalara mahsus değil. Bu millette yüzde
doksan sakalsız olanların içinde küçükten beri sakalsız bulundum. Bu yirmi
senedir bana resmi hücumlarda bazı arkadaşlarımın sakallarını kestirmeleriyle,
benim sakal bırakmadığım, bir hikmet, bir inayet-i İlahiye olduğunu ispat etti.
Eğer sakal olsaydı, tıraş edilseydi, Risale-i Nur a büyük bir zarardı. Çünkü
ölecektim, dayanamayacaktım.

Bazı alimler 'Sakalı tıraş etmek caiz değildir' demişler. Muradları, sakalı
bıraktıktan sonra tıraş etmek haramdır, demektir. Yoksa hiç bırakmayan, bir
sünneti terk etmiş olur. Fakat bu zamanda, dehşetli pek çok günah-ı kebireden
çekinmek için, bu terk-i sünnete mukabil, Risale-i Nur’un irşadıyla, yirmi sene
haps-i münferit hükmünde işkenceli bir hayat geçirdik; inşaallah o sünnetin
terkine bir kefarettir.

Hem bunu katiyen ilan ediyorum ki: Risale-i Nur, Kur’ân ın malıdır. Benim ne
haddim var ki, sahip olayım, ta ki kusurlarım ona sirayet etsin. Belki o Nur’un
kusurlu bir hadimi ve o elmas mücevherat dükkanının bir dellalıyım. Benim karma
karışık vaziyetim ona sirayet edemez, ona dokunamaz. Zaten Risale-i Nur’un
bize verdiği ders de, hakikat-i ihlas ve terk-i enaniyet ve daima kendini kusurlu
bilmek ve hodfuruşluk etmemektir. Kendimizi değil, Risale-i Nur’un şahs-
ımanevisini ehl-i imana gösteriyoruz. Bizler, kusurumuzu görene ve bize
bildirene-fakat hakikat olmak şartıyla-minnettar oluyoruz, 'Allah razı olsun'
deriz. Boynumuzda bir akrep bulunsa, ısırmadan atılsa, nasıl memnun oluruz;
kusurumuzu-fakat garaz ve inat olmamak şartıyla ve bid alara ve dalalete
yardım etmemek kaydıyla-kabul edip minnettar oluyoruz.

• • •

Emirdağ Lahikası, 45

(Alıntı)

**Desis** · 11-20-2007, 01:12

Allah(c.c.) razı olsun.

**Kultanesi** · 11-20-2007, 17:40

Hepimizden İnşaallah Desis

**Vendetta** · 11-27-2007, 21:16

Bazıları çıkıp neden sakal bırakmamış,sakal en büyük sünnetlerdendir diyor.En büyük sünnet tebliğdir.Allah'ın dinini anlatmak yaymaktır.Üstad bu vazifeyi gayei hayat yapmış biri
Ayrıca kendi de dediği gibi o sadece bir dellal.Önemli olan eserleri.Onlardan faydalanmaya bakmak gerek

11-19-2007, 22:05	#1 (permalink)
Kultanesi Profesör Giriş: Apr 2007 Konum: Sükûtun dinginliğinde esen bir rüzgârım şimdi. Mesaj: 2,176 Tecrübe Puanı: 416 Rep Puanı: 41261 Rep Derecesi:	Bediüzzaman, niçin sakal bırakmamış ve Cuma cemaatlerine katılamamıştır? .....Bana itiraz edenler, gizli ayıplarımı bilmiyorlar. Yalnız zahiri bazı hatalarımı bahane edip ve yanlış olarak Risale-i Nur u benim malım zannedip Risale-i Nur’un nurlarına perde çekmek, intişarına rekabet etmek için derler: 'Said Cuma cemaatine gelmiyor, sakal bırakmıyor' gibi tenkitleri var. Elcevap: Ben, çok kusurları kabul ile beraber derim: Bu iki meselede büyük mazeretlerim var. Evvela: Ben Şafiiyim. Şafii Mezhebinde Cumanın bir şartı, kırk adam imam arkasında Fatiha okumaktır. Daha başka şartlar da var. Onun için burada bana Cuma farz değil. Ben, mezheb-i Azamiyi takliden, bazan sünnet olarak kılıyordum. Saniyen: Yirmi senedir haksız olarak beni insanlarla görüştürmekten men ettikleri için-hem bu ahirde, resmen dört ay evvel perde altında insanlarla temas ettirmemek için tenbihat olmuş-hem yirmi beş senedir ben münzevi yaşadığım için, kalabalık yerlerde huzur bulamıyorum ve herkesin arkasında mezhebimce iktida edip namaz kılamıyorum ve okumakta yetişemiyorum ve daha Fatiha nın yarısını okumadan, imam rükua gidiyor. Bizde Fatiha okumak farzdır. Sakal meselesi ise: Bu bir sünnettir, hocalara mahsus değil. Bu millette yüzde doksan sakalsız olanların içinde küçükten beri sakalsız bulundum. Bu yirmi senedir bana resmi hücumlarda bazı arkadaşlarımın sakallarını kestirmeleriyle, benim sakal bırakmadığım, bir hikmet, bir inayet-i İlahiye olduğunu ispat etti. Eğer sakal olsaydı, tıraş edilseydi, Risale-i Nur a büyük bir zarardı. Çünkü ölecektim, dayanamayacaktım. Bazı alimler 'Sakalı tıraş etmek caiz değildir' demişler. Muradları, sakalı bıraktıktan sonra tıraş etmek haramdır, demektir. Yoksa hiç bırakmayan, bir sünneti terk etmiş olur. Fakat bu zamanda, dehşetli pek çok günah-ı kebireden çekinmek için, bu terk-i sünnete mukabil, Risale-i Nur’un irşadıyla, yirmi sene haps-i münferit hükmünde işkenceli bir hayat geçirdik; inşaallah o sünnetin terkine bir kefarettir. Hem bunu katiyen ilan ediyorum ki: Risale-i Nur, Kur’ân ın malıdır. Benim ne haddim var ki, sahip olayım, ta ki kusurlarım ona sirayet etsin. Belki o Nur’un kusurlu bir hadimi ve o elmas mücevherat dükkanının bir dellalıyım. Benim karma karışık vaziyetim ona sirayet edemez, ona dokunamaz. Zaten Risale-i Nur’un bize verdiği ders de, hakikat-i ihlas ve terk-i enaniyet ve daima kendini kusurlu bilmek ve hodfuruşluk etmemektir. Kendimizi değil, Risale-i Nur’un şahs- ımanevisini ehl-i imana gösteriyoruz. Bizler, kusurumuzu görene ve bize bildirene-fakat hakikat olmak şartıyla-minnettar oluyoruz, 'Allah razı olsun' deriz. Boynumuzda bir akrep bulunsa, ısırmadan atılsa, nasıl memnun oluruz; kusurumuzu-fakat garaz ve inat olmamak şartıyla ve bid alara ve dalalete yardım etmemek kaydıyla-kabul edip minnettar oluyoruz. • • • Emirdağ Lahikası, 45 (Alıntı) __________________ ... Dua sardım kalbime, dilime dua ve sabrıma dua

11-20-2007, 01:12	#2 (permalink)
Desis bir varmış..bir yokmuş... Giriş: Nov 2006 Konum: şimdilik dünya'da... Mesaj: 1,591 Tecrübe Puanı: 37 Rep Puanı: 3361 Rep Derecesi:	Allah(c.c.) razı olsun. __________________ Gönlüm ne dertlidir, ne de bahtiyar; Ne kendisine yâr, ne kimseye yâr, Bir rüya uğrunda ben diyâr diyâr, Gölgemin peşinden yürür giderim... N.F.K.

11-20-2007, 17:40	#3 (permalink)
Kultanesi Profesör Giriş: Apr 2007 Konum: Sükûtun dinginliğinde esen bir rüzgârım şimdi. Mesaj: 2,176 Tecrübe Puanı: 416 Rep Puanı: 41261 Rep Derecesi:	Hepimizden İnşaallah Desis __________________ ... Dua sardım kalbime, dilime dua ve sabrıma dua

11-27-2007, 21:16	#4 (permalink)
Vendetta Öğrenci Temsilcisi Giriş: Sep 2007 Konum: körfezin serin sularından Mesaj: 191 Tecrübe Puanı: 10 Rep Puanı: 823 Rep Derecesi:	Bazıları çıkıp neden sakal bırakmamış,sakal en büyük sünnetlerdendir diyor.En büyük sünnet tebliğdir.Allah'ın dinini anlatmak yaymaktır.Üstad bu vazifeyi gayei hayat yapmış biri Ayrıca kendi de dediği gibi o sadece bir dellal.Önemli olan eserleri.Onlardan faydalanmaya bakmak gerek __________________

Konu Araçları
Yazıcı Çıktısını Göster Sayfayı E-posta ile Yolla
Görünüm Modları
Düzenli Mod Karışık Moda Geç Konu Moduna Geç

Şu an bu konuyu görüntüleyen kullanıcı sayısı: 1 (0 üye ve 1 misafir)