Vladimir Nabokov
1 899’da, St. Petersburg’da (Rusya) doğdu. Bolşevik Devrimi nedeniyle ailesiyle birlikte Rusya’yı terk ederek (1919) Berlin’e yerleşti. Burada İngilizce ve tenis dersleri verdi, aynı zamanda Rus göçmenler için çıkarılan bir gazeteye çapraz bulmacalar hazırladı ve V. Sirin adıyla yazar olarak ün kazandı. 1937’de Paris’e gitti; 1940’a kadar burada kaldı. Daha sonra karısı ve çocuğuyla birlikte Nazilerden kaçarak Birleşik Devletler’e yerleşti. 1941 yazı boyunca Stanford’da, 1941-48 yılları arası Wellesley’de ders verdi. Kelebekler üzerine uzmanlaşmış biri olarak, Harvard Karşılaştırmalı Zooloji Müzesi’nde araştırma görevlisi oldu (1942-59). 1948’den 1959’a kadar Cornell’de ders verdi. Başarılı bir dilbilimciydi ve İngilizceyi de çocukluğundan bu yana biliyordu, fakat İngilizce yazmaya ancak Birleşik Devletlere yerleştikten sonra başladı. Çeşitli dallara ayrılabilecek olan çalışmaları şiir, kurgu, drama, otobiyografi, deneme, çeviri ve yazınsal eleştiriyi de içerir. En çok bilinen romanı Lolita (1955), orta yaşlı bir adamın 12 yaşındaki bir kız çocuğuna duyduğu delice aşkı anlatır. Roman ahlaki açıdan sert tepkiler alsa da uzun süre çok satanlar listesinin başlarında yer almıştır. Lolita’nın kazandığı başarıdan sonra gelen maddi rahatlıkla Montreux’deki Palace Hotel’e çekilen Nabokov, 1977 yılında yaşama veda etti.
__________________
Yaşamak,gecenin tüm karanlığına rağmen, buğulu bir cama güneşin resmini çizebilmektir
|