DaVinCi

Tüm dünya üzerindeki Globalleşme hayranlarının
dikkatine! Durum tespitinden öte bir şey ve dünya
ticaretinin başkentlerinden birinin ilk okul kitaplarında
okutulması takdire şayan. Sanki öykü değil,
Türkiye'nin son 50 yılı.
Ya bu öyküyü yazan Türkiye'den esinlendi, ya da
Türkiye'yi "Kırmızı ibikli Tavuk"a çevirenler bu
öyküden esinlendiler. Yok bunun başka
açıklaması.

KIRMIZI İBİKLİ KÜÇÜK TAVUK
Zamanın birinde bir çiftlikte kırmızı ibikli küçük
bir tavuk yaşarmış.Tavuk kendi yiyeceğini kendisi
bulur ve bu güzel çiftlikte çok mutlu bir
hayat yaşarmış. Bir gün buğday taneleri bulmuş
ve bunları ekerek daha çok yiyecek elde edeceğini
düşünmüş. Ancak nasıl ekeceğini bilmediği için
arkadaşlarından yardımistemiş:
"- Bu buğday tanelerini ekmek için kim bana
yardım edecek ?"
Ördek cevaplamış:"- Ben yardım edemem, ancak
istersen sana kahve tohumu satabilirim.
Buğday yerine kahve ekersen, çok para kazanır ve
istediğin kadar buğday alırsın."
Domuz oradan seslenmiş: "- Ben de yardım edemem,
ancak kahve ekersen ürünlerini ben satın alırım."
Fare hemen atlamış:"- Ben buğday ekiminden anlamam
ancak kahve ekmek için gereken parayı sana borç
verebilirim, sonra ödersin."
Ticaretten ve tarımdan anlamayan kırmızı ibikli
şirin tavuk, bu sözler sonrasında kahve ekmeye
karar vermiş ve buğdaydan vazgeçmiş. Ancak
kahve nasılekilir bilmediğinden yine yardım istemiş:
"- Kahve ekmek için kim bana yardım edecek?"
Ördek:"- Ben yardım edemem, ancak kahvenin çabuk
büyümesi için gereken gübreyi sanasatabilirim" demiş.
Domuz:"- Ben kahve yetiştirmekten anlamam
ancak kahveleri zararlı böceklerden korumak için
ilaca ihtiyacın var, istersen sana satarım" demiş.
Fare de:"- Gübre ve ilaç için gereken parayı
istersen sana borç olarak veririm"demiş.
Sonunda kırmızı ibikli tavuk çalışmaya başlamış,
çalışmıııııış çalışmııııış.
Kahve yetiştirmek buğday yetiştirmekten daha
zormuş ve daha çok gübre ve ilaç gerekiyormuş.
Ama tavuğumuz sonunda çok zengin olacağını hayal
ederek sabretmiş.
Ve sonunda hasat zamanı gelmiş ve gerçekten de
tavuk çok miktarda ürün elde etmiş, kendisine
yol gösteren arkadaşlarına seslenmiş:
"- Kahveleri satmama kim yardım edecek?"
Ördek:
"- Ben yardım edemem, ancak kahveleri işlemek
ve paketlemek için benim fabrikama getirmelisin."
Domuz:"- Ben de yardım edemem, zaten her önüne
gelen kahve ektiği için kahve fiyatları çok düştü,
senin kahven beş para etmez."
Fare:"- Ben bu işlerden anlamam, ayrıca artık
sana verdiğim borçları ödemen lazım."
Sonunda kırmızı ibikli küçük tavuk gerçeğin
farkına varmış ve buğday yerine kahve ekmenin
büyük bir hata olduğunu anlamış, çünkü borç
içinde imiş ve yiyecek tek bir lokması yokmuş. Açlıktan
ölmemek için yine yardım istemiş:
"- Yiyecek bir kaç lokma bulmama kim yardım edecek?"
Ördek:"- Ben yardım edemem, senin hiç paran yok."
Domuz:"- Ben de yardım edemem, zaten herkes kahve
ektiği için buğday eken de kalmadı, yiyecek yok."
Fare:"- Ben yiyecek bulamam. Ancak bana borçlarını
ödemediğin için para yerine senin tarlanı almak
zorundayım, iyi bir tavuk olursan, belki
senin o arlada boğaz tokluğuna çalışıp, benim için
buğday yetiştirmene izin verebilirim.
Şimdilerde bizim kırmızı ibikli küçük tavuğumuz,
artık farenin olan eski tarlasında buğday yetiştiriyor
ve karnını doyurmaya çalışıyor.
Kaynak : İngiltere de ilkokullarda okuma kitabı
olarak okutulan "The Little Red Hen" kitabı"

__________________
Yalnızca yağmur yağdığında seviyorum bu şehrin insanlarını..
Herkesin yüzü gözü ıslak,
Başları eğik omuzlarının arasında..
Yağmur yağdığında... Herkes..
Benim hep olduğum gibi...

...yitik...

Ben katılmıyorum bu dediğine. Bizim son elli yılımıza baktığında durumun öyküde anlatılanla benzerlik göstermediği görülür. Bence bu tür şeyler gözümüzü dikkatimizi başka yönlere çevirmemiz için önümüze konuluyor, suçlu da bellidir; kapitalizm, globalizm.(kapitalizmi ya da globalleşmeyi desteklemiyorum!)
Bakmamız gereken asıl yer kendi özümüzse kendi içimizse o zaman sorunun kaynağı da çözümü de orasıdır.

__________________