Ecel Gelmeden Dön... - Dini ilimler, Eğitim ve Kişisel gelişim siteniz

**AyRis** · 01-10-2008, 17:08

"Ben hiçbir zaman mutluluğun insanı olmadım.
Huzuru hep göz yaşlarımın arkasında aradım.
Darbelerin bitmediği yerde ben vardım.
Yalnızlığa kovulduğum, uçurumlara atıldığım yıllarım mezar oldu.
Dönersin diye hep kendimi avuttum.
Özledim seni, senle olan her şeyi, yalvarırım, ecel gelmeden dön!"

Bu notu yazan Engin'in öyküsü:

Diyarbakır'daki hain saldırıda yaralanan ve 6 gün süren yaşam savaşını kaybeden Engin Taşkaya'nın cüzdanından yaşadığı acıları dile getirdiği göz yaşartan bir not çıktı. Engin, kime yazıldığı belli olmayan notunda, "Ben hiçbir zaman mutluluğun insanı olmadım(...) Yalvarırım, ecel gelmeden dön" dedi.
Engin, 15 yaşındayken babası Avni Taşkaya'yı trafik kazasında kaybetti. 3 Ocak'ta arkadaşını almak için gittiği dershanenin önündeki patlamada başından ağır yaralandı ve babasının hayata veda ettiği Dicle Üniversitesi Tıp Fakültesi Hastanesi'nin yoğun bakım ünitesinde aynı kaderi paylaştı. Çocuk yaşta annesi ve 7 kardeşiyle öksüz kalan Engin, evin kirasını karşılamak için lise yıllarında hem inşaatlarda çalıştı hem okudu.
Babasını kaybetmenin verdiği üzüntüyü yüreğinde taşıyan Engin'in tek hedefi doktor olmak ve şifa dağıtmaktı. Çevresine, "Doktor olacağım. Kimsenin ölmesine izin vermeyeceğim" diyen Engin, geçen yıl ÖSS'de başarılı oldu. Puanı istediği bölüme yetmeyince hiçbir okula kayıt yaptırmadı. Daha yüksek puan alabilmek için dershaneye gitmeye karar verdi, ancak parası yoktu. Bu nedenle Gümüşhane ve Ağrı'daki TOKİ inşaatlarında işçi olarak çalıştı. Hayaline ulaşmak için var gücüyle derslerine çalışan Engin, hain saldırıda can verdi.

01-10-2008, 17:08	#1 (permalink)
AyRis K ı y m e t l i (m) Giriş: Jun 2007 Konum: İstanbuL Mesaj: 4,224 Tecrübe Puanı: 665 Rep Puanı: 65907 Rep Derecesi:	Ecel Gelmeden Dön... "Ben hiçbir zaman mutluluğun insanı olmadım. Huzuru hep göz yaşlarımın arkasında aradım. Darbelerin bitmediği yerde ben vardım. Yalnızlığa kovulduğum, uçurumlara atıldığım yıllarım mezar oldu. Dönersin diye hep kendimi avuttum. Özledim seni, senle olan her şeyi, yalvarırım, ecel gelmeden dön!" Bu notu yazan Engin'in öyküsü: Diyarbakır'daki hain saldırıda yaralanan ve 6 gün süren yaşam savaşını kaybeden Engin Taşkaya'nın cüzdanından yaşadığı acıları dile getirdiği göz yaşartan bir not çıktı. Engin, kime yazıldığı belli olmayan notunda, "Ben hiçbir zaman mutluluğun insanı olmadım(...) Yalvarırım, ecel gelmeden dön" dedi. Engin, 15 yaşındayken babası Avni Taşkaya'yı trafik kazasında kaybetti. 3 Ocak'ta arkadaşını almak için gittiği dershanenin önündeki patlamada başından ağır yaralandı ve babasının hayata veda ettiği Dicle Üniversitesi Tıp Fakültesi Hastanesi'nin yoğun bakım ünitesinde aynı kaderi paylaştı. Çocuk yaşta annesi ve 7 kardeşiyle öksüz kalan Engin, evin kirasını karşılamak için lise yıllarında hem inşaatlarda çalıştı hem okudu. Babasını kaybetmenin verdiği üzüntüyü yüreğinde taşıyan Engin'in tek hedefi doktor olmak ve şifa dağıtmaktı. Çevresine, "Doktor olacağım. Kimsenin ölmesine izin vermeyeceğim" diyen Engin, geçen yıl ÖSS'de başarılı oldu. Puanı istediği bölüme yetmeyince hiçbir okula kayıt yaptırmadı. Daha yüksek puan alabilmek için dershaneye gitmeye karar verdi, ancak parası yoktu. Bu nedenle Gümüşhane ve Ağrı'daki TOKİ inşaatlarında işçi olarak çalıştı. Hayaline ulaşmak için var gücüyle derslerine çalışan Engin, hain saldırıda can verdi. __________________ Bazen beklemek faydasız kalıyor, özlemek anlamsız... Her ne kadar ismi söylese de dilimiz, Yüreğimiz gelmeyince gelmiyor işte beklenen... Çaresiz... Susmak düşer bizlere. Yaradanın yazgısına sual etmek yakışmaz bize, Elleri Yaradana açar, yine ondan isteriz herşeyimizi... Değil mi?

Konu Araçları
Yazıcı Çıktısını Göster Sayfayı E-posta ile Yolla
Görünüm Modları
Düzenli Mod Karışık Moda Geç Konu Moduna Geç

Şu an bu konuyu görüntüleyen kullanıcı sayısı: 1 (0 üye ve 1 misafir)