Züleyha'nın Yusuf'a Mektubu - Dini ilimler, Eğitim ve Kişisel gelişim siteniz

**Kultanesi** · 06-24-2008, 19:01

Züleyha, kalbi acının anlamına doğru sınırlarda dolaşmaya başlayınca
Yûsuf'a bir mektup yazmaya karar verdi. İçindeki hallere tercüman
olacak sözcükleri bulup da Yûsuf'a göstermek istedi. Dedi, her vasfın
karşılığı bir sözcük var nasılsa. Ben de halimi arz edeyim sözcüklerle
Yûsuf'uma.

Papirüsten ezilmiş kâğıdı, sivri kalemi aldı eline.
Yûsuf, diye yazdı, nâmenin en başına, sayfanın tam ortasına. İçinden
binlerce Yûsuf ses verdi.

Ey içimdeki yıldızlar mütercimi, ölü olmayan kuşlarım benim
Mısr'ın sularına dökülmüş kandillerin aydınlığı
Gizli bahçelerden geçen yeşillerin ıslak çoğulluğu
Konuşan ağacım bana, konuşan ırmağım benim.
Işıklı yağmurum.
Gözlerimle gören ey, ey gözleriyle gördüğüm.

Yûsuf, dedi Züleyha, nâmenin tam ortasına, sayfanın başına. İçinden
binlerce Yûsuf daha ses verdi.

En derin kuyusunda kaybolduğum ey,
Nil'in sesi geliyor, gelsin, sesim Nil'e gitmiyor gitmesin.
Sesi bana gelmeyen, sesim ona gitmeyen ey.

Züleyha sayfanıın tam ortasına devam etti, Yûsuf, dedi.

Ey kalbimle seven
Ey kalbiyle sevdiğim.
Muhabbeti kolay giyilir libas olmayan,
Vahayı terk edip çölün rahmetine düşen defterim,
Yitik tahtına gönlünce kurulan çöl misillemesi sevdiceğim,
Dağ lâlesi
Çöl çiçeği

Âh benim yitik ezel gülü vasfınca sahiplendiğim,
âh beni ezel gülü vasfınca sahiplenip de sahiplendiğini henüz bilmeyen
sevgilim,

Âh benim! Âh benim!
Ey adı gelecek zamanların ve mekanların insanlarına adımla birlikte
kalacak olan,
Ey adım adıyla bile yazılacak olan
Sularıma dökülen karanlık, yoklarımı örten aydınlık
Tezatlarım benim, benim tekrirlerim
Ama muhabbetinden asla dönmediğim
Gün geçtikçe çoğalan benzetmelerim,
Sözcüklerim, lugatim. lisan hacmince vasıfladığım vâsıfım

Yûsuf, yazdı Züleyha, sayfanın tam ortasına. Hâlâ hitaptaydı kalemi, bir
satır ileri geçemedi. Bir satır ileri geçsem hitaptan, dedi, yanacağım. Ses
verdi içinden bir ses: Yan o zaman, yan o zaman! Züleyha devam etti:

Âh benim Yûsuf'um, âh benim, âh/senim, dedi, başka bir şey diyemedi.

Züleyha, Yûsuf'a bir mektup yazmaya başlayınca. Yûsuf diye başladı,
Yûsuf diye bitirdi. Gördü ki hitaptan öteye geçemedi. Anladı ki aşkın
nâmesinde ser-nâmeden öte kelam yok. Ve Züleyha'nın lügatinde
Yûsuf'tan öte sözcük yok.

Yûsuf, dedi, kelâmım artık sende hükümsüz. Ama kelâmımın hükümsüz
kaldığı bu yerde beni küçümseme. Bil ki kelâmdan da ötede sadece âh
var, âh ki dünya onun üzerinde durur, gök kubbe onun hararetiyle döner.

Nazan Bekiroğlu

Yusuf İle Züleyha

**dost1** · 06-24-2008, 19:33

Ben bu yazıyı bir yerlerden hatırlıyorum sanki

..Hic unutmayacağım..Hep anımsayacağım bir yazı.. sağolasın Kultanesi

...ellerine sağlık...

06-24-2008, 19:01	#1 (permalink)
Kultanesi Profesör Giriş: Apr 2007 Konum: Sükûtun dinginliğinde esen bir rüzgârım şimdi. Mesaj: 2,089 Tecrübe Puanı: 293 Rep Puanı: 28934 Rep Derecesi:	Züleyha'nın Yusuf'a Mektubu Züleyha, kalbi acının anlamına doğru sınırlarda dolaşmaya başlayınca Yûsuf'a bir mektup yazmaya karar verdi. İçindeki hallere tercüman olacak sözcükleri bulup da Yûsuf'a göstermek istedi. Dedi, her vasfın karşılığı bir sözcük var nasılsa. Ben de halimi arz edeyim sözcüklerle Yûsuf'uma. Papirüsten ezilmiş kâğıdı, sivri kalemi aldı eline. Yûsuf, diye yazdı, nâmenin en başına, sayfanın tam ortasına. İçinden binlerce Yûsuf ses verdi. Ey içimdeki yıldızlar mütercimi, ölü olmayan kuşlarım benim Mısr'ın sularına dökülmüş kandillerin aydınlığı Gizli bahçelerden geçen yeşillerin ıslak çoğulluğu Konuşan ağacım bana, konuşan ırmağım benim. Işıklı yağmurum. Gözlerimle gören ey, ey gözleriyle gördüğüm. Yûsuf, dedi Züleyha, nâmenin tam ortasına, sayfanın başına. İçinden binlerce Yûsuf daha ses verdi. En derin kuyusunda kaybolduğum ey, Nil'in sesi geliyor, gelsin, sesim Nil'e gitmiyor gitmesin. Sesi bana gelmeyen, sesim ona gitmeyen ey. Züleyha sayfanıın tam ortasına devam etti, Yûsuf, dedi. Ey kalbimle seven Ey kalbiyle sevdiğim. Muhabbeti kolay giyilir libas olmayan, Vahayı terk edip çölün rahmetine düşen defterim, Yitik tahtına gönlünce kurulan çöl misillemesi sevdiceğim, Dağ lâlesi Çöl çiçeği Âh benim yitik ezel gülü vasfınca sahiplendiğim, âh beni ezel gülü vasfınca sahiplenip de sahiplendiğini henüz bilmeyen sevgilim, Âh benim! Âh benim! Ey adı gelecek zamanların ve mekanların insanlarına adımla birlikte kalacak olan, Ey adım adıyla bile yazılacak olan Sularıma dökülen karanlık, yoklarımı örten aydınlık Tezatlarım benim, benim tekrirlerim Ama muhabbetinden asla dönmediğim Gün geçtikçe çoğalan benzetmelerim, Sözcüklerim, lugatim. lisan hacmince vasıfladığım vâsıfım Yûsuf, yazdı Züleyha, sayfanın tam ortasına. Hâlâ hitaptaydı kalemi, bir satır ileri geçemedi. Bir satır ileri geçsem hitaptan, dedi, yanacağım. Ses verdi içinden bir ses: Yan o zaman, yan o zaman! Züleyha devam etti: Âh benim Yûsuf'um, âh benim, âh/senim, dedi, başka bir şey diyemedi. Züleyha, Yûsuf'a bir mektup yazmaya başlayınca. Yûsuf diye başladı, Yûsuf diye bitirdi. Gördü ki hitaptan öteye geçemedi. Anladı ki aşkın nâmesinde ser-nâmeden öte kelam yok. Ve Züleyha'nın lügatinde Yûsuf'tan öte sözcük yok. Yûsuf, dedi, kelâmım artık sende hükümsüz. Ama kelâmımın hükümsüz kaldığı bu yerde beni küçümseme. Bil ki kelâmdan da ötede sadece âh var, âh ki dünya onun üzerinde durur, gök kubbe onun hararetiyle döner. Nazan Bekiroğlu Yusuf İle Züleyha __________________ ... Dua sardım kalbime, dilime dua ve sabrıma dua

06-24-2008, 19:33	#2 (permalink)
dost1 Doçent Doktor Giriş: May 2007 Mesaj: 1,418 Tecrübe Puanı: 255 Rep Puanı: 25257 Rep Derecesi:	Ben bu yazıyı bir yerlerden hatırlıyorum sanki ..Hic unutmayacağım..Hep anımsayacağım bir yazı.. sağolasın Kultanesi...ellerine sağlık...

Konu Araçları
Yazıcı Çıktısını Göster Sayfayı E-posta ile Yolla
Görünüm Modları
Düzenli Mod Karışık Moda Geç Konu Moduna Geç

Şu an bu konuyu görüntüleyen kullanıcı sayısı: 1 (0 üye ve 1 misafir)