İstanbul......... - Dini ilimler, Eğitim ve Kişisel gelişim siteniz

**dost1** · 07-28-2008, 00:41

Bir Beyoğlu tramvayı, bir âmânın laternasında İstiklâl caddesi uzantısı bir hüzün. Köşe başlarında Ulysses’in bakışı, kestanecilerin kapı tuttuğu kitapçılarda taze mürekkep kokusu. Boşluğa dağılan buhurumeryem: Bir şiirin sancısı. Bir sap gül: Bir hayatın yarısı.

Neden kalbimizin bütün acılara açık yerinin adı şair?

Yine de buraya kadar güzel hikâye, böyle denebilir. İstanbul’un bir yüzü.

Sonra bir gün her hikâyenin giriş, gelişme ve sonuçtan ibaret bir bütün olduğunu öğrenirsiniz. Ters istikamette ve tek yönlü çıkış veren bir eşikten geçer gibi bir köprü altından geçersiniz. Öykü yakasından hayat yakasına devriliverirsiniz. Manzara değişir birden. Dingin bir eski zaman gravürünün çerçevesi dışına kayan yaşamı fark edersiniz.

İstanbul’un bir başka yüzü.

İçlerinin ışığı trafik lambalarının kırmızısına ayarlı, kağıt mendil satan ve otomobil camı silen çocukları, kendilerini pazarlayan genç kızları ve dahi ruhu bakir kalamamışları. Erken hoyratlıklara gebe kalmışlıkları. Akşamcıları, şarapçıları, sabahçıları, yine şarapçıları. Çiçek satsa da ömründe bir kez olsun çiçek “almadığı” hesaba katılabilir çingeneyi. Yoksul odalarında nefessiz tükenen ayrıntıları, yaşamlar arasındaki döviz farkını hesaplamayı bile aklına getiremeyecek vurgunlukta yorgunları, iki parmak arasında ufalanmışları, sabahın ilk ışıklarıyla yollara dökülen kendin iç organlarını. Yalnızları, mutsuzları, umudu bile / bilmedikleri için umutsuz olduklarını dahi bilmeyen şuursuzları. Hiçbir zaman bir tablonun eğri takıldığını fark ederek onu düzeltmeye kalkışmamışları. Köleleri ve efendileri, ezenleri ve ezilenleri.

Yitirilmiş yaşamları ve insan eksiklerini.

Acır gözleriniz önce, görmezlikten gelirsiniz. Bilip de bilmezlikten gelerek yani, başınızı çevirirsiniz. İki üşüme arasındaki ateşsiniz, geçti zannedersiniz. Geçmez. Yani öğrenirsiniz, yani görürsünüz, yani bilirsiniz. Değişir anlamı İstanbul oluşun. Ve gemileri beyaz, akşamları mavi kente veda edersiniz. Tahammül, başkaldırıdan kolaydır nasılsa, terk etmek dayanmaktan. Yumarsınız gözlerinizi, bu kenti adeta terk edersiniz.

Öyle ya bu kent salt incelikli saraylardan, asır-dîde kitaplıklardan, âsûde mezarlık ve mabedlerden ibaret değildir. Hele hele insanların birbirini anladığı bir yer hiç değildir. Taşralara sığınırsınız. Görünen ve görünmeyen hayatlar arasındaki kayma oralarda çok geniş değildir ne de olsa. Ne de olsa on beş milyonluk kendin ihtimallerinden daha az hesaba gelir, nüfusu küçük rakamlı, neredeyse sıfır rakımlı kendin mutsuzluk oranları. Halk her sabah yollara dökülmez kim bilir hangi kuyrukların müdahili olmak için. Zaten siz. Sabahları herkesler uyanmadan evvel uyanmaları da hiç sevmezsiniz.

Hep olmuş, bitmiş, devrini ve hükmünü kaybetmiş hikayeleri sevdiniz. Suskundu çevresinde bir pervane gibi döndükleriniz. Taşlar ne denli soğuksa o kadar bahtiyar, kapılar ne denli kapalıysa bahtınız o kadar açık. Araya giren zaman ne kadar uzunsa o kadar yakın.

Aşklarınızın ölümsüzlüğü sevgililerinizin ölümlülüğünden kaynaklandı hep. Gözlerinizi sessizce kendi üzerinize indiriniz. Suskun bahçeler. Tehlikesiz.

Kendinize özne kendinize eylem, ezcümle.

Bu kent çekilmez, bunu iyi bildiniz.

- Yine de bir başka yüzü daha var İstanbul’un. Yine de bir umut doktor, öyle mi?

Yoksa bütün bunlar bir kandırmaca biçiminde mi resmedilmişti? Yoksa bütün hikâyeler giriş, gelişme ve sonuçtan ibaret değil miydi?

Gözleriniz nemli. Haydi gizlemeyin artık.

Son sabaha karşısında suları ve gecesi mavi, gemileri beyaz kentin. Yedi tepesinden kim bilir kaçıncısına kurulmuş son salâtin camiin minareleri arasınd asılı kalınca ışık kuşları. Ve son sabahı boydan boya uğurlarken sabâ makamlı sabah ezanları. Masal ve gerçeği ilk kez birbiriyle telif ettiniz. Belki öyle değildi ama öyle hissettiniz. Kaçıncı defadır ki sığındığınız bu yalandan oyunun içinden çıkarak, hayır, diyebildiniz.

Minareler şehrinin yağmurlu gecesinden sanki ilk kez geçmektesiniz. Yeni kapılar kapanmış, eski kapılar açılmıştır bir kere. Kendinizi turuncu sis lâmbalarının şemsiyesinden denize dökülen sağanağın ortasında bulmuşsunuzdur ya işte. Sultanını çoktandır yitirmiş sarayın bahçesine güz gelir. Hangi yüzüyle olursa olsun bu şehirden vazgeçemezsiniz.

Suyun üzerine saldı seccadesini nilüfer. Bir kaçış hikâyesiydi bu, bir buluşun hikâyesine dönüşmesi işten bile değildir, artık fark etseniz…

ALINTI..............

**ebru_1200** · 07-28-2008, 00:49

okurken zevk duydum dost1 çok teşekkürler çok güzel bi konu
paylaşım için saol emeğine sağlık

**GUNE** · 07-28-2008, 08:05

TeŞekkÜrler Dostum

**...yitik...** · 07-28-2008, 11:38

Nazan Bekiroğlu işte, yapıyor yapacağını, yazıyor yazılabilecek en güzel haliyle...
Eyvallah, eline sağlık.

**dost1** · 07-30-2008, 21:56

okuyan gözlerinize sağlık arkadaslar.ben tesekkür ederim....

07-28-2008, 00:41	#1 (permalink)
dost1 Doçent Doktor Giriş: May 2007 Mesaj: 1,416 Tecrübe Puanı: 255 Rep Puanı: 25257 Rep Derecesi:	İstanbul......... Bir Beyoğlu tramvayı, bir âmânın laternasında İstiklâl caddesi uzantısı bir hüzün. Köşe başlarında Ulysses’in bakışı, kestanecilerin kapı tuttuğu kitapçılarda taze mürekkep kokusu. Boşluğa dağılan buhurumeryem: Bir şiirin sancısı. Bir sap gül: Bir hayatın yarısı. Neden kalbimizin bütün acılara açık yerinin adı şair? Yine de buraya kadar güzel hikâye, böyle denebilir. İstanbul’un bir yüzü. Sonra bir gün her hikâyenin giriş, gelişme ve sonuçtan ibaret bir bütün olduğunu öğrenirsiniz. Ters istikamette ve tek yönlü çıkış veren bir eşikten geçer gibi bir köprü altından geçersiniz. Öykü yakasından hayat yakasına devriliverirsiniz. Manzara değişir birden. Dingin bir eski zaman gravürünün çerçevesi dışına kayan yaşamı fark edersiniz. İstanbul’un bir başka yüzü. İçlerinin ışığı trafik lambalarının kırmızısına ayarlı, kağıt mendil satan ve otomobil camı silen çocukları, kendilerini pazarlayan genç kızları ve dahi ruhu bakir kalamamışları. Erken hoyratlıklara gebe kalmışlıkları. Akşamcıları, şarapçıları, sabahçıları, yine şarapçıları. Çiçek satsa da ömründe bir kez olsun çiçek “almadığı” hesaba katılabilir çingeneyi. Yoksul odalarında nefessiz tükenen ayrıntıları, yaşamlar arasındaki döviz farkını hesaplamayı bile aklına getiremeyecek vurgunlukta yorgunları, iki parmak arasında ufalanmışları, sabahın ilk ışıklarıyla yollara dökülen kendin iç organlarını. Yalnızları, mutsuzları, umudu bile / bilmedikleri için umutsuz olduklarını dahi bilmeyen şuursuzları. Hiçbir zaman bir tablonun eğri takıldığını fark ederek onu düzeltmeye kalkışmamışları. Köleleri ve efendileri, ezenleri ve ezilenleri. Yitirilmiş yaşamları ve insan eksiklerini. Acır gözleriniz önce, görmezlikten gelirsiniz. Bilip de bilmezlikten gelerek yani, başınızı çevirirsiniz. İki üşüme arasındaki ateşsiniz, geçti zannedersiniz. Geçmez. Yani öğrenirsiniz, yani görürsünüz, yani bilirsiniz. Değişir anlamı İstanbul oluşun. Ve gemileri beyaz, akşamları mavi kente veda edersiniz. Tahammül, başkaldırıdan kolaydır nasılsa, terk etmek dayanmaktan. Yumarsınız gözlerinizi, bu kenti adeta terk edersiniz. Öyle ya bu kent salt incelikli saraylardan, asır-dîde kitaplıklardan, âsûde mezarlık ve mabedlerden ibaret değildir. Hele hele insanların birbirini anladığı bir yer hiç değildir. Taşralara sığınırsınız. Görünen ve görünmeyen hayatlar arasındaki kayma oralarda çok geniş değildir ne de olsa. Ne de olsa on beş milyonluk kendin ihtimallerinden daha az hesaba gelir, nüfusu küçük rakamlı, neredeyse sıfır rakımlı kendin mutsuzluk oranları. Halk her sabah yollara dökülmez kim bilir hangi kuyrukların müdahili olmak için. Zaten siz. Sabahları herkesler uyanmadan evvel uyanmaları da hiç sevmezsiniz. Hep olmuş, bitmiş, devrini ve hükmünü kaybetmiş hikayeleri sevdiniz. Suskundu çevresinde bir pervane gibi döndükleriniz. Taşlar ne denli soğuksa o kadar bahtiyar, kapılar ne denli kapalıysa bahtınız o kadar açık. Araya giren zaman ne kadar uzunsa o kadar yakın. Aşklarınızın ölümsüzlüğü sevgililerinizin ölümlülüğünden kaynaklandı hep. Gözlerinizi sessizce kendi üzerinize indiriniz. Suskun bahçeler. Tehlikesiz. Kendinize özne kendinize eylem, ezcümle. Bu kent çekilmez, bunu iyi bildiniz. - Yine de bir başka yüzü daha var İstanbul’un. Yine de bir umut doktor, öyle mi? Yoksa bütün bunlar bir kandırmaca biçiminde mi resmedilmişti? Yoksa bütün hikâyeler giriş, gelişme ve sonuçtan ibaret değil miydi? Gözleriniz nemli. Haydi gizlemeyin artık. Son sabaha karşısında suları ve gecesi mavi, gemileri beyaz kentin. Yedi tepesinden kim bilir kaçıncısına kurulmuş son salâtin camiin minareleri arasınd asılı kalınca ışık kuşları. Ve son sabahı boydan boya uğurlarken sabâ makamlı sabah ezanları. Masal ve gerçeği ilk kez birbiriyle telif ettiniz. Belki öyle değildi ama öyle hissettiniz. Kaçıncı defadır ki sığındığınız bu yalandan oyunun içinden çıkarak, hayır, diyebildiniz. Minareler şehrinin yağmurlu gecesinden sanki ilk kez geçmektesiniz. Yeni kapılar kapanmış, eski kapılar açılmıştır bir kere. Kendinizi turuncu sis lâmbalarının şemsiyesinden denize dökülen sağanağın ortasında bulmuşsunuzdur ya işte. Sultanını çoktandır yitirmiş sarayın bahçesine güz gelir. Hangi yüzüyle olursa olsun bu şehirden vazgeçemezsiniz. Suyun üzerine saldı seccadesini nilüfer. Bir kaçış hikâyesiydi bu, bir buluşun hikâyesine dönüşmesi işten bile değildir, artık fark etseniz… ALINTI..............

07-28-2008, 00:49	#2 (permalink)
ebru_1200 Profesör Giriş: Jan 2008 Konum: .. Cam Kenarı .. Mesaj: 3,873 Tecrübe Puanı: 620 Rep Puanı: 61611 Rep Derecesi:	okurken zevk duydum dost1 çok teşekkürler çok güzel bi konu paylaşım için saol emeğine sağlık __________________ вêη кû¢ûккêη dê вoуℓê уâρâямıѕıм.. нêякêѕê кûѕûρ кûѕûρ кêηdî êℓîмî кêη∂îм тûтâямıѕıм..

07-28-2008, 08:05	#3 (permalink)
GUNE MeLeĞiM BeNiM Giriş: Nov 2007 Konum: İzmir/Bornova Mesaj: 6,982 Tecrübe Puanı: 912 Rep Puanı: 90425 Rep Derecesi:	TeŞekkÜrler Dostum __________________ http://melegimbenim.forumlari.net/ http://efe-akovali.gonetoosoon.co.uk/

07-28-2008, 11:38	#4 (permalink)
...yitik... (S.İ.S.) Giriş: Nov 2006 Konum: Yolda yolcu, halde garip; mekanı meçhul, konumu belirsiz... Mesaj: 6,347 Tecrübe Puanı: 836 Rep Puanı: 82737 Rep Derecesi:	Nazan Bekiroğlu işte, yapıyor yapacağını, yazıyor yazılabilecek en güzel haliyle... Eyvallah, eline sağlık. __________________ حَسْبُنَا اللّهُ وَنِعْمَ الْوَكِيلُ

Konu Araçları
Yazıcı Çıktısını Göster Sayfayı E-posta ile Yolla
Görünüm Modları
Düzenli Mod Karışık Moda Geç Konu Moduna Geç

07-30-2008, 21:56	#5 (permalink)
dost1 Doçent Doktor Giriş: May 2007 Mesaj: 1,416 Tecrübe Puanı: 255 Rep Puanı: 25257 Rep Derecesi:	okuyan gözlerinize sağlık arkadaslar.ben tesekkür ederim....

Şu an bu konuyu görüntüleyen kullanıcı sayısı: 1 (0 üye ve 1 misafir)