ebru_1200

Yağmur yağıyor .... mutfak camındayım ..... nasıl üşüdüğümü bilemezsin. Menekşelerim çiçek vermiyor artık anne. söylediğin gibi hep dibinden su verdim amaa .... şimdi telefon açsam sana, sesini duymakta yetmiyorki .! hep aynı cümleler, '' Babamlar nasıl ? '' . '' İlaçlarını aldın mı ? '' . nedenini bilmediğim bir ağlamak var içimde. bir yerlere sığdıramıyorum yüreğimi. bazen dalıp giderdin mutfakta yemek yaparken, tahta kaşıkla tencerenin başında öylece. ne düşünürdün acaba !? özlemek çok fena anne.. anlamak seni dahada..... omuzlarım ağrıyarak uyanıyorum sabahları. benim kızımın omuzlarımı ovmasına daha çok var. gittikçe sana mı benziyorum ben !? yada annenin kaderi kızadır dedikleri doğru mu ?? '' Baban eskitir kızım herşeeyii '' demiştin bir keresinde ... anlamamışım meğer, eskiyormuş annecim. omuzunu ovacak kalmıyormuş meğer aynı ev içinde. şimdi duysan bunları ne üzülürsün '' kızım mutsuz mu diye '' çoktaan kendinden vazgeçmiş bir sesle. mutsuz değilim ama anne, yağmura birde mutfaktaki kedere çare bulamıyorum... evimi topluyor, toz alıyor, patlıcan kızartıyor, tv seyrediyorum, akşamları çalan kapıyı açıyorum. açtığımı gören olmuyor. pişirdiğim yeniyorda birgünden birgüne ''güzel olmuş'' denmiyor. kederim mutfağımın her yerine yerleşiyor. NASIL ESKİYOR HERŞEY ANNEE ?? ... eskilerimide atmaya kıyamıyorum SENİDE ÇOOOOK ÖZLÜYORUM ...

Alıntıdır .........

__________________
вêη кû¢ûккêη dê вoуℓê уâρâямıѕıм..
нêякêѕê кûѕûρ кûѕûρ кêηdî êℓîмî кêη∂îм тûтâямıѕıм..