secemcemre

Evvel zaman içinde,zalim bir hükümdar varmış.Devrin güzel kadınlarından dilediğini saraya davet eder,bir gece sarayında alıkoyar,ertesi günde isterse serbest bırakır,istemezse cellada teslim edermiş.
Böyle bir emir alan kimsesiz dul bir kadın,beş yaşındaki kızınıda yanına alıp yollara düşmüş.Yorulduğunda,bir kavak ağacının dibine oturmuş.Başı yükseklere değen kavak ağacı,gölgesine sığınan bu ana kıza sevgi ve hayranlıkla bakarak;"Ah ne yazık !"demiş."Meyvem olmadığı gibi,gölgemde çok kuvvetli değil."
Kadın içli bir sesle;
"Madem bize acıyorsun,hiç olmazsa kızımı bir geceliğine yüksek dallarının arasına al da,vahşi hayvanlardan ve karanlıktan sakla"demiş."İnşallah yarın gelir alırım."
Kavak ağacı bu teklifi memnuniyetle kabul edince,kadın bir an düşünüp;"Ama sen hiç meyve vermediğine göre,anne olmanın ne demek olduğunu da bilemezsin"demiş."Onun için iyisimi,kalbimide bir geceliğine sana bırakayım da,öyle gideyim.Zaten anaların kalbi evlatlarının yanında atar."
Kavak ağacı,bu teklifi de kabul etmiş.
Böylece kızını ve kalbini kavak ağacına emanet bırakan kadın,ertesi gün ağacın yanına gelmiş,yavrusunu alıp evine dönmüş.
Kavak ağacı ise,bir geceliğine anne kalbi taşımakla öyle değişmiş,öyle değişmişki,yapraklarının sapları incecik kalmış.
Derlerki,kavak ağacının yaprakları işte bu olaydan beri günün her saatinde ana yüreği gibi titrer durur....

__________________