menekşe

Allah, önce bir can, sonra o candan eşini yarattı. Birbirinin tamamlayıcısı olsunlar
diye. Biri olmadan diğeri olmaz. İnsan çift yaratıldı, başka bütün canlılar gibi.
Aynı kökten, fakat farklı özelliklerle donanmış bir çift: Erkek ve kadın.
Bu fark, Hak Tealâ tarafından takdir edilmiş fıtrî bir farktır. O, erkek ve kadını
farklı isimlerinin tecelligâhı yapmıştır. Birinde olan diğerine verilmemiş, biri
diğeriyle tamamlanmıştır.Bu farklılığa rağmen bir ayrılık sözkonusu değildir.
Nihayetinde bu iki insan birbirine aittir. Ancak bir arada bütündürler. Birlikte
tamlık hissine, ahenge, uyuma kavuşurlar.

Hz. Adem ve Hz. Havva (selam üzerlerine olsun), ilk insan çiftini oluşturmuşlardır.
Allahu Tealâ, önce Adem Aleyhisselam'ı yaratmış ve ondan eşini, Hz. Havva
Annemiz'i yaratmıştır. Sonraki bütün çiftler, erkek ve kadınlar da onların neslidir.
Bu ilk çift, yaratıldıkları andan itibaren aynı hayatı paylaşan iki insan olmuşlardır.
Cennette birlikte yaşamışlar, birlikte hata etmişler, birlikte yeryüzüne indirilmişlerdir.
Yeryüzüne indirildiklerinde hata ettiklerini anlayıp, “Rabbimiz, biz kendimize
zulmettik, eğer bizi bağışlamaz ve bize acımazsan, muhakkak ziyana uğrayanlardan
oluruz.” diyerek Yüce Allah'a sığınmışlar, O da rahmetiyle karşılık verip, tevbelerini
kabul etmiştir.Biri diğerinden hiçbir zaman ayrı olmamıştır. Bazen birbirlerine
üzüntü kaynağı olabilirken, sevinci yaşamak için de birbirlerine ihtiyaç
hissetmişlerdir.Rabbimiz bu ilk erkek ve kadına ve onların nezdinde bütün
insanlara, kendisinden sakınmayı, emir ve yasaklarına uymayı, ayrılığa
düşmemeyi ve hayatı birlikte omuzlayıp, istikamet üzere yürümeyi emretmiştir.
Bu emre uyanlar, sağlam aileler kurarak güçlü toplumları oluşturmuş, bir
yandan ahirete hazırlanırken, dünyadaki hayatları da her zorluğa rağmen huzur
içinde geçmiştir.

Erkek ve Kadın Tabiatı
Erkek ve kadın her insan iman etmek ve Allah'ın emir ve yasaklarına uymakla
aynı şekilde sorumlu tutulmuştur. Fiziki farklılıklardan kaynaklanan özel durumlar
(kadınların özel hallerindeki hükümler, ya da ailenin geçiminde veya savaş gibi
durumlarda erkeğin öncelikle sorumlu olması vs.) dışında, dinimizin bütün hüküm
leri erkek ve kadın herkese yöneliktir.Buna göre, cinsiyet önemli olmaksızın
herkes yaptığı iyi işlere karşılık alacağı mükafatta da, kötü işlere karşılık
göreceği cezada da birdir. Bu manada herkes kendi sorumluluğunu taşır.
Bu gerçeğin bir tezahürü olarak bir ailede eşler arasında bir üstünlük veya
aşağılık olmaz. Fakat farklı sorumluluklar ve buna bağlı farklı roller vardır.
Allah'ın insan için takdir ettiği cins farklılıklarını görmezden gelmek, hayat
içinde hepsine eşit yük yüklemek elbette büyük bir adaletsizlik ve büyük bir
zulüm olur.Erkeği ve kadını aynı görmeye çalışmak ya da erkeği kadına,
kadını da erkeğe benzetmeye, böylelikle yaklaştırmaya kalkışmak, fıtrî olan
ayrımı çiğnemektir. Allah insanı nasıl ve hangi özelliklerle yaratmışsa (erkek
ya da kadın), insan da bu özellikleri belirginleştirmek ve kendi vasfına sahip
çıkmak hususunda Allah'a karşı sorumludur.Müslümanlar için erkek ve kadının
konumu, görevleri çok açıktır ve aile kurumu da ulvi bir nitelik taşır. Fakat
günümüzün yaygın zihniyeti tamamen fıtrata aykırı bir bakışla her şeyi
dünyevîleştirmiş ve kitle iletişim yollarını kullanarak müslüman toplumları da
etkilemişlerdir. Müslüman bir toplumun aile kurumunu sarsmak, o topluma
egemen olmak için büyük bir avantaj olacaktır. Bunda kısmen başarılı da
olunmuştur. Fakat her şey bitmiş değildir. Yeter ki müslümanlar batıl olanı
değil, ilâhî olanı kendilerine rehber edinsinler.

Onlar Birbirinin Örtüsüdür
Erkek kadınsız, kadın erkeksiz olamaz. Bu fıtrata aykırıdır. Yaradılışımız bizi
karşı cinsten biriyle eş olmaya zorlar. Buna direnen kişi neye sahip olursa olsun,
eşi yoksa tamam olma duygusunu tadamaz, bir boşluk hisseder ve hiçbir şey bu
boşluğu doldurmaz.Eskiler hiç evlenmemiş kişileri, bekâr kelimesi yerine daha
çok “cüftsüz” (çiftsiz) kelimesiyle ifade etmişlerdir. “Yalnız”, “tek başına” gibi
tabirler de kullanabilirlerdi. Fakat burada hiç evlenmemiş olmanın bir yarımlık
olduğunu ifade için, çiftini bulamamış anlamında cüftsüz tabiri tercih edilmiştir.
Çift, birbirinden ayrı iki şey değildir; ancak birbiriyle işe yarayan, anlam kazanan
iki şeydir. Ne erkek ne kadın cinsi birbirlerinden ayrı olarak bir anlam ifade etmez.
İnsan diğer bütün mahlukat gibi çift olarak yaradılmış ve ancak karşı cinsten bir eşle
bir araya gelindiğinde “eksiksiz” olarak tanımlanmıştır.Allah Tealâ'nın, “Onlar sizin
elbiseniz, siz de onların elbisesisiniz.” (Bakara, 187) buyurduğu üzere eşsiz olma
durumu çıplaklığın verdiği rahatsızlık hissiyle birlikte tarif edilmiştir. Erkek kadınla,
kadın erkekle örtünür, korunur, eksiklerini tamamlar ve mahremiyetini (kendine
has hayat alanını) muhafaza eder.Erkek, güzeli kadınla tanımlar. Ve o güzel
korunması gereken bir hazinedir. Kadın da yiğitliği, cesareti, korunacağı sığınağı
erkekle tasvir ve tasavvur eder. Kadın, erkeğin koruması altında sağlam bir kaleye
sığınmış, kendi devletine girmiş gibi olur. Kendine güven bulur. Erkek namusunu,
şerefini, kıymetli neyi varsa hepsini kadına emanet eder. Kadın kendisini güçlü kılan
bu emanetleri canı pahasına korur ve gölge düşürmez. Erkek de kadını incitilmemesi
gereken narin, mukaddes bir emanet olarak görür.Bütün bunlar hayatı daha anlamlı
yapan, insanı olgunlaştıran ve ahlâken güzelleştiren hususlardır. Bu nedenle erkek ve
kadın asla birbirinden ayrı düşünülemez ve bağımsız olarak değerlendirilemez.

alıntı...

__________________

vuslat78

__________________

Gidiyorum gündüz gece........

menekşe

evet bende onun için koydum zaten baktım kavga çıkacak bende el atayım dedim güzel etmişim demi

__________________