|
||
![]() |
|
|
|
|
#1 (permalink) |
|
MeLeĞiM BeNiM
![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() Giriş: Nov 2007
Konum: İzmir/Bornova
Mesaj: 7,280
Tecrübe Puanı: 1172
Rep Puanı: 116346
Rep Derecesi:
![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() |
كان لأمي عين واحدة... وقد كرهتها... لأنها كانت تسبب لي الإحراج. Annemin yalnızca bir gözü vardı. Ondan nefret ederdim… Çünkü bu durum beni utandırıyordu. وكانت تعمل طاهية في المدرسة التي أتعلم فيها لتعيل العائلة. Ailemizi geçindirmek için okulda aşçılık yapardı. ذات يوم...في المرحلة الابتدائية جاءت لتطمئن عَلي. İlkokulda iken bir gün annem bana merhaba demeye gelmişti. أحسست بالإحراج فعلاً ... كيف فعلت هذا بي؟! Yerin dibine geçmiştim. Bunu bana nasıl yapabilirdi? تجاهلتها, ورميتها بنظرة مليئة بالكره. Onu görmezden geldim. Ona nefretle baktım ve oradan kaçtım. وفي اليوم التالي قال أحد التلامذة ... أمك بعين واحده ... أووووه Ertesi gün sınıfta bir arkadaşım dedi ki, “Eeee, senin annenin yalnızca bir gözü var!” وحينها تمنيت أن أدفن نفسي وأن تختفي امي من حياتي. Yerin dibine girmek istedim. Ve de annemin ortadan kaybolmasını istedim. في اليوم التالي واجهتها : لقد جعلتِ مني أضحوكة, لِم لا تموتين ؟!! Bu yüzden o gün onunla karşılaşınca dedim ki, “Beni gülünç duruma düşüreceğine ölsen daha iyi?!!!” ولكنها لم تُجب!!! Annem karşılık vermedi. لم أكن متردداً فيما قلت ولم أفكر بكلامي لأني كنت غاضباً جداً . Dediklerim hakkında bir saniye bile durup düşünmedim çünkü çok kızmıştım. ولم أبالي لمشاعرها ... Onun duyguları beni ilgilendirmiyordu. وأردت مغادرة المكان.. Onu evde istemiyordum.. درست بجد وحصلتُ على منحة للدراسة في سنغافورة. Çok çalıştım ve Singapur’a okumaya gittim. وفعلاً.. ذهبت .. ودرست .. ثم تزوجت .. واشتريت بيتاً .. وأنجبت أولاداً وكنت سعيداً ومرتاحاً في حياتي. Sonra evlendim. Kendi evimi aldım. Çocuklarım oldu ve hayatımdan memnundum. وفي يوم من الأيام ..أتت أمي لزيارتي ولم تكن قد رأتني منذ سنوات ولم ترى أحفادها أبداً! Bir gün annem beni ziyarete gelmişti. Kaç yıldır beni görmemiş ve torunlarını tanımamıştı. وقفت على الباب وأخذ أولادي يضحكون... Kapıya gelince çocuklarım ona güldüler. صرخت: كيف تجرأتِ وأتيت لتخيفي اطفالي؟.. اخرجي حالاً!!! Ona “Evime gelip çocuklarımı nasıl korkutabilirsin! HEMEN BURADAN GİT!” diye bağırdım. أجابت بهدوء: (آسفة .. أخطأتٌ العنوان على ما يبدو).. واختفت.... Buna annemin sessizce “Kusura bakmayın. Yanlış adrese geldim galiba” dedi ve gözden kayboldu. وذات يوم وصلتني رسالة من المدرسة تدعوني لجمع الشمل العائلي. Bir gün mezunlar toplantısı için okuldan bir mektup aldım. فكذبت على زوجتي وأخبرتها أنني سأذهب في رحلة عمل... Karıma “iş seyahatine gidiyorum” diye bahane uydurdum. بعد الاجتماع ذهبت الى البيت القديم الذي كنا نعيش فيه, للفضول فقط!!!. Mezunlar toplantısından sonra sırf meraktan eski eve gittim!!!. أخبرني الجيران أن أمي.... توفيت. Komşularım, annemin öldüğünü söylediler. لم أذرف ولو دمعة واحدة !! Hiç üzülmemiştim. قاموا بتسليمي رسالة من أمي .... Bana verilsin diye annemin bıraktığı bir mektup verdiler. ابني الحبيب.. لطالما فكرت بك.. “En sevgili oğlum, her zaman seni düşünüyorum… آسفة لمجيئي إلى سنغافورة وإخافة أولادك. Singapur’a gelip çocuklarını korkuttuğum için üzgünüm. كنت سعيدة جداً عندما سمعتُ أنك سوف تأتي للاجتماع. Mezunlar gününe geleceksin diye çok sevinmiştim. ولكني قد لا أستطيع مغادرة السرير لرؤيتك. Ama seni görmek için yataktan kalkabilir miyim bilemiyorum. آسفة لأنني سببت لك الإحراج مراتٍ ومرات في حياتك. Sen büyürken sürekli bir utanç kaynağı olduğum için üzgünüm. هل تعلم... لقد تعرضتَ لحادثٍ عندما كنت صغيراً وقد فقدتَ عينك. Biliyor musun… sen çok küçükken bir kaza geçirmiştin ve gözünü kaybetmiştin. وكأي أم, لم استطع أن أتركك تكبر بعينٍ واحدةٍ... Anne olarak senin tek bir gözle büyüme dayanamazdım. ولِذا... أعطيتكَ عيني ..... Bu yüzden sana kendi gözümü verdim… وكنتُ سعيدة وفخورة جداً لأن ابني يستطيع رؤية العالم بعيني. O gözle benim yerime görüyor diye seninle o kadar gurur duyuyordum ki. .....مع حبي..... Bütün sevgimle….. .....أمــــــــــــك..... …Annen… Allah’ın Rahmeti Boldur Annenin çocuğuna sevgisi böyle olursa Allah’ın (c.c.) kullarına sevgisini, rahmetini siz hesaplayın. Peygamber Efendimiz (s.a.v.) buyumuştur ki, “Allah (c.c.)’ın yüz bölümlük rahmeti vardır. Yalnızca bir bölümünü yarattıkları arasında dağıtmıştır. Bu rahmet sayesinde vahşi hayvanlar yavrularını korurlar ve birbirleriyle geçinirler. Diğer 99 kısım rahmetini Allah (c.c.) kullarına rahmet eder.” Ebu Hüreyre (r.a.)’den Peygamber (s.a.v) Efendimiz önce Allah’a (c.c.) ve resulüne itaat etmemizi sonra da annemize ve daha sonra babamıza itaat etmemizi emretmiştir. |
|
![]() |
| Şu an bu konuyu görüntüleyen kullanıcı sayısı: 1 (0 üye ve 1 misafir) | |
| Konu Araçları | |
| Görünüm Modları | |
|
|