Hadİsler - Dini ilimler, Eğitim ve Kişisel gelişim siteniz

**elif şeyma** · 09-06-2008, 02:35

Hz. Ali’den (Radiyallahü Anh.):

Hz. Peygamber (Aleyhisselatü Vesselam), bir cenazeye gitmişti. Eline bir çubuk alarak onunla yere vurmaya başladı. Ve şöyle buyurdu:

– Sizden hiçbir kimse yoktur ki, Cehennem veya cennetteki yeri belirlenmiş olmasın.

Bunun üzerine ashap:
– Ey Allah’ın Resûlü, o halde bize takdir edilene, hakkımızda yazılana tevekkül etmemiz, ameli bırakmamız gerekmez mi? (Zira biz, ne yapsak, bize takdir edilen neyse o olacak) dediler.

Hz. Peygamber (Aleyhisselatü Vesselam), bu suale şöyle açıklık getirdi:

– Hayır, çalışınız. Herkes yaratılmış olduğu şeye (çalışmasıyla) kavuşturulur.
Saadet ehlinden olan, mutlu sona vesile olacak işleri yapmaya muvaffak olur. Şekavet ehlinden olan da kendini kötü sona götüren çalışmalara koyulur.

(Buhari)

Resûlullah sallallahu aleyhi ve sellem’in hizmetkârı olan Ebû Hamza Enes İbni Mâlik el–Ensârî radıyallahu anh’den rivayet edildiğine göre Resûlullah sallallahu aleyhi ve sellem şöyle buyurdu :

"“ Kulunun tövbe etmesinden dolayı Allah Teâlâ’nın duyduğu memnuniyet , sizden birinin ıssız çölde kaybettiği devesini bulduğu zamanki sevincinden çok daha fazladır "”

( Buhârî . Daavât 4 -- Müslim . Tevbe 1 , 7 , 8 -- Riyazüs-Salihin )

- Müslim’in başka bir rivayeti de şöyledir :

"“ Herhangi birinizin tevbesinden dolayı Allah’ın duyduğu hoşnutluk ıssız çölde giderken üzerindeki yiyecek ve içeceği ile birlikte devesini kaybetmiş ve tüm ümitlerini de yitirmiş halde bir ağacın gölgesine uzanıp yatan , derken devesinin yanına dikiliverdiğini gören ve yularına yapışarak aşırı sevincinden dolayı ne söylediğini bilmeyerek , Allah’ım sen benim Rabbim ben de senin kulunum diyeceği yerde , < sen benim kulumsun ben de senin Rabbinim > diyen kimsenin sevincinden çok daha fazladır "”

( Müslim . Tevbe 7 -- Riyazüs-Salihin )

Ebû Humeyd Abdurrahman İbni Sa’d es–Sâidî radıyallahu anh şöyle dedi :

' Resûlullah sallallahu aleyhi ve sellem , Ezd kabilesinden İbni Lütbiyye denilen bir adamı zekât toplamak üzere görevlendirmişti . Bu zât vazifesini yapıp Resûlullah’ın huzuruna gelince :

-- Şu mallar sizindir , şunlar da bana hediye edilenlerdir , dedi . Bunun üzerine Resûlullah sallallahu aleyhi ve sellem minberde ayağa kalkdı ve Allah’a hamd ü senâdan sonra şöyle buyurdu :

"“ Size söyleyeceğime gelince : Allah Teâlâ’nın benim idareme verdiği işlerden birine sizlerden birini görevli tayin ediyorum , sonra da o kişi dönüp geliyor ve bana diyor ki :
" Şunlar size ait olanlardır ; şunlar da bana hediye edilenler " Eğer o kişi sözünde doğru ise , babasının veya anasının evinde otursaydı da kendisine hediyesi gelseydi ya ! Allah’a yemin ederim ki , sizden biriniz haksız olarak bir şey alırsa , kıyamet gününde o aldığı şeyi yüklenmiş vaziyette Allah’ın huzuruna çıkar . Ben sizden herhangi birinizin , Allah’ın huzuruna böğüren bir deve veya bir inek yahut da meleyen bir koyun yüklenmiş vaziyette mi çıkacağınızı kesinlikle bilemem "”

Sonra Resûlullah koltuklarının altının beyazı görülecek kadar ellerini yukarıya kaldırıp :

"“ Allahım ! Tebliğ ettim mi ? "” buyurdu .

( Buhârî . Hiyel 15 , Zekât 3 , Hibe 17 , Cihâd 189 , Eymân 3 , Ahkâm 24 -- Müslim . İmâre 26 – 27 -- Ebû Davûd . İmâre 11 -- Nesâî . Zekât 6 -- Riyazüs-Salihin )

Ebû Mûsâ Abdullah İbni Kays el–Eş'arî radıyallahu anh şöyle dedi :

" Resûlullah sallallahu aleyhi ve sellem’e :

– Biri cesaretini göstermek , diğeri milletini korumak , öteki kendine yiğit adam dedirtmek için savaşan kimselerden hangisi Allah yolundadır ? diye soruldu .

Resûlullah sallallahu aleyhi ve sellem şu cevabı verdi :

"“ Kim , İslâmiyet daha yüce olsun diye savaşıyorsa , o Allah yolundadır "”

( Buhârî . İlim 45 , Cihad 15 , Farzu’l–humüs 10 , Tevhîd 28 - Müslim . İmâre 150 , 151 - Tirmizî . Fezâilü’l–cihad 16 - Nesâî . Cihad 21 - İbni Mâce . Cihad 13 - Riyazüs-Salihin )

09-06-2008, 02:35	#1 (permalink)
elif şeyma Doktor Giriş: Apr 2008 Mesaj: 733 Tecrübe Puanı: 272 Rep Puanı: 27196 Rep Derecesi:	Hadİsler Hz. Ali’den (Radiyallahü Anh.): Hz. Peygamber (Aleyhisselatü Vesselam), bir cenazeye gitmişti. Eline bir çubuk alarak onunla yere vurmaya başladı. Ve şöyle buyurdu: – Sizden hiçbir kimse yoktur ki, Cehennem veya cennetteki yeri belirlenmiş olmasın. Bunun üzerine ashap: – Ey Allah’ın Resûlü, o halde bize takdir edilene, hakkımızda yazılana tevekkül etmemiz, ameli bırakmamız gerekmez mi? (Zira biz, ne yapsak, bize takdir edilen neyse o olacak) dediler. Hz. Peygamber (Aleyhisselatü Vesselam), bu suale şöyle açıklık getirdi: – Hayır, çalışınız. Herkes yaratılmış olduğu şeye (çalışmasıyla) kavuşturulur. Saadet ehlinden olan, mutlu sona vesile olacak işleri yapmaya muvaffak olur. Şekavet ehlinden olan da kendini kötü sona götüren çalışmalara koyulur. (Buhari) Resûlullah sallallahu aleyhi ve sellem’in hizmetkârı olan Ebû Hamza Enes İbni Mâlik el–Ensârî radıyallahu anh’den rivayet edildiğine göre Resûlullah sallallahu aleyhi ve sellem şöyle buyurdu : "“ Kulunun tövbe etmesinden dolayı Allah Teâlâ’nın duyduğu memnuniyet , sizden birinin ıssız çölde kaybettiği devesini bulduğu zamanki sevincinden çok daha fazladır "” ( Buhârî . Daavât 4 -- Müslim . Tevbe 1 , 7 , 8 -- Riyazüs-Salihin ) - Müslim’in başka bir rivayeti de şöyledir : "“ Herhangi birinizin tevbesinden dolayı Allah’ın duyduğu hoşnutluk ıssız çölde giderken üzerindeki yiyecek ve içeceği ile birlikte devesini kaybetmiş ve tüm ümitlerini de yitirmiş halde bir ağacın gölgesine uzanıp yatan , derken devesinin yanına dikiliverdiğini gören ve yularına yapışarak aşırı sevincinden dolayı ne söylediğini bilmeyerek , Allah’ım sen benim Rabbim ben de senin kulunum diyeceği yerde , < sen benim kulumsun ben de senin Rabbinim > diyen kimsenin sevincinden çok daha fazladır "” ( Müslim . Tevbe 7 -- Riyazüs-Salihin ) Ebû Humeyd Abdurrahman İbni Sa’d es–Sâidî radıyallahu anh şöyle dedi : ' Resûlullah sallallahu aleyhi ve sellem , Ezd kabilesinden İbni Lütbiyye denilen bir adamı zekât toplamak üzere görevlendirmişti . Bu zât vazifesini yapıp Resûlullah’ın huzuruna gelince : -- Şu mallar sizindir , şunlar da bana hediye edilenlerdir , dedi . Bunun üzerine Resûlullah sallallahu aleyhi ve sellem minberde ayağa kalkdı ve Allah’a hamd ü senâdan sonra şöyle buyurdu : "“ Size söyleyeceğime gelince : Allah Teâlâ’nın benim idareme verdiği işlerden birine sizlerden birini görevli tayin ediyorum , sonra da o kişi dönüp geliyor ve bana diyor ki : " Şunlar size ait olanlardır ; şunlar da bana hediye edilenler " Eğer o kişi sözünde doğru ise , babasının veya anasının evinde otursaydı da kendisine hediyesi gelseydi ya ! Allah’a yemin ederim ki , sizden biriniz haksız olarak bir şey alırsa , kıyamet gününde o aldığı şeyi yüklenmiş vaziyette Allah’ın huzuruna çıkar . Ben sizden herhangi birinizin , Allah’ın huzuruna böğüren bir deve veya bir inek yahut da meleyen bir koyun yüklenmiş vaziyette mi çıkacağınızı kesinlikle bilemem "” Sonra Resûlullah koltuklarının altının beyazı görülecek kadar ellerini yukarıya kaldırıp : "“ Allahım ! Tebliğ ettim mi ? "” buyurdu . ( Buhârî . Hiyel 15 , Zekât 3 , Hibe 17 , Cihâd 189 , Eymân 3 , Ahkâm 24 -- Müslim . İmâre 26 – 27 -- Ebû Davûd . İmâre 11 -- Nesâî . Zekât 6 -- Riyazüs-Salihin ) Ebû Mûsâ Abdullah İbni Kays el–Eş'arî radıyallahu anh şöyle dedi : " Resûlullah sallallahu aleyhi ve sellem’e : – Biri cesaretini göstermek , diğeri milletini korumak , öteki kendine yiğit adam dedirtmek için savaşan kimselerden hangisi Allah yolundadır ? diye soruldu . Resûlullah sallallahu aleyhi ve sellem şu cevabı verdi : "“ Kim , İslâmiyet daha yüce olsun diye savaşıyorsa , o Allah yolundadır "” ( Buhârî . İlim 45 , Cihad 15 , Farzu’l–humüs 10 , Tevhîd 28 - Müslim . İmâre 150 , 151 - Tirmizî . Fezâilü’l–cihad 16 - Nesâî . Cihad 21 - İbni Mâce . Cihad 13 - Riyazüs-Salihin )

Konu Araçları
Yazıcı Çıktısını Göster Sayfayı E-posta ile Yolla
Görünüm Modları
Düzenli Mod Karışık Moda Geç Konu Moduna Geç

Şu an bu konuyu görüntüleyen kullanıcı sayısı: 1 (0 üye ve 1 misafir)