Heyecanla giyinip geldim buluşma yerimize en sevdiğin kokuyuda sıkmıştım sen seviyorsun diye...seni düşündükçe heyecanlanıyor adımlarım dahada hızlanıyordu..
geldiğinde buruk bi gülümseme vardı yüzünde daha karşıdan anlamıştım bunu...
Oturduk...!!!
Sen susuyordun ve sustukça yüreğimdeki ipler geriliyor ve kanatıyordu ßeni parçaLıyordun bu haLini gördükçe hissediyordum...Sen sustun ve ßen sadece nefes aLışını hissediyordum derinlerden...düşünceLiydin,karamsardın,suç işlemiş bi çocuk masumluğunda bakıyordun;ve açıkçası korkmaya ßaşLamıştım...
Döndüm ve sordum"bana bişeymi söyliyeceksin hayatım..."Derin bi iç çektin ve başladın konuşmaya her cümlen beni vuruyordu;bilmiyorum ama suçlu benmişim gibi düşünüyorken.."Seninle hiç alakası yok"dediğinde bi titremeyle kendime geldim..."ne düşünüyorsun..."dediğinde "Seni......!!!"diyebilmiştim anca....
bu sefer bendeydi konuşma sırası..sayıyordum düşüncelerimi seni sana anlatıyordum aslında ama sen halaa farkında değildin!!!...
sustum..."bittimi..."dediğinde "...sen çoktan bitirmişsin bense masal içinde sakladığın şekerlemeleri arıyordum şekerlemeleri buldum ve oyun ßİTTİ diyosun ßana..."
"madem öyle sebebini söyle" dediğimde yüzündeki pişmanlıkla beraber bir gülümseme vardı..."ßitti ... ßitti çünkü..seni üzmek istemiyordum zamanı benimle boşa geçirmenide istemiyorum..."dedin!!!
ama unuttun be SERSERİM ben snein nefes alışından anlarım ne düşündüğünü...anlaşılan aklına ilk o yalan gelmişti;yalan söylemeyi hiç beceremiyorsun be SERSERİM...ve sen bana yalan söylemiştin ilk defa gerçi...gerçi artık bi önemide yok senin için...
Ayağa kalktın sana şöyle bi baktım"çıkalımmı"dediğin anda gözlerimebakmıştın..O anda zamanın durmasını ve gözlerinde SON kez kaybolmayı öyle isterdimki SERSERİM;ama olmadı ne zaman durdu nede ben gözlerinde kayboldum...
dışarı çıktık karşıdan nasıl görünüyordum bilmiyorum ama içimde bir çocuk çıldırırcasına ağlıyor ve susturulmayı bekliyoruz...
Durdun...!!!"artık gitmem lazım"dedin..en istemediğim konuşmayı yaptın..."pekalaa"dediğimi hatırlıyorum...tokalaştık sen adım adım ilerlerken benim içimdeki çocuk bağırıyordu susmak bilmeyen çığlıklar atıyordu içimde öylece baktım..hareket edemiyordum ağlıyamıyordum bile..."gitme!dur!seni ölesiye seviyorum!"diyemedim...avuçlarımın içinde kayboluyordun ve ben sadece bakıyordum...izlediiim...izlediim...taaki gözükmeyinceye dek hayalinde yoktu artık yolda...gitmiştin!artık benimle değildin!!!ve belkide aslında hiç benim olmamıştın...
artık ßi önemi yoktu!!!bütün hayatım adım adım uzaklaşmıştı benden..
bu sıralar şiirler çok güsel anlatır oldu aşkımı...ve ben müptelası oldum sahte tebessümün...sahtecilik değilmiydi bu gerçi artık sanallık herkezi girdabına almış herkez maskesini takıyor rollerini yapiyor sanal dünyalarda sanal odalarda buluşur olmuş...!!!

"SAHTECİLİK VE OYUNCULUKTAN UZAK DURMAK DİLEĞİYLE...!!!"