|
||
![]() |
|
|
![]() |
|
|
LinkBack | Konu Araçları | Görünüm Modları |
|
|
#1 (permalink) |
|
Acemi Öğrenci
Giriş: Sep 2007
Mesaj: 22
Tecrübe Puanı: 0
Rep Puanı: 56637
Rep Derecesi:
![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() |
![]() Bir diyardan bir diyara yürüyorduk Herkes buna gülümsüyordu Bizse yaşadıklarızmızla kalıyorduk Ara sıra üşüyorduk delicesine Ağlıyorduk bize gülümseyenlere Hava soğuktu yollar sisli camlar buğulu Biz sevdaya kanıyorduk Okulun duvarlarına kazıyorduk sevdiklerimizin ismini Öğretmenlerimiz kızıyordu Müdürümüzde hiç umarsızca basıyordu içinden küfürü Ama mani olamıyorlardı savaşımızdan vazgeçmemize Çünkü biz üşüyorduk delicesine Dedim ya ağlıyorduk bize gülümseyenlere Belki çaresizdik elimizden geleni yapıyorduk Ama cesaretliydik sedamızdan vazgeçmiyorduk Yalanlarımız oluyordu yalanlarla dolu dünyaya Zevklerimiz her şeyden önce geliyordu Onlar uğruna en büyük günahları işlemekten alamıyorduk kendimizi Sonrada mertlik taslıyorduk; aklımız sıra adam oluyorduk.. Birileri kavga ediyordu dışarıda Ülkeyi, ülkemi kaç parçaya böleceklerini tartışıyorlardı Biz yine elden ne gelir deyip çekiliyorduk kenara... (Şimdiyse acaba farkında mıyız farkında olduk sandıklarımızın Gülümsüyorlar mı hala bize, yoksa kin mi kusuyorlar Gerçekten adam olduk mu acaba)= SANMIYORUM |
|
![]() |
| Şu an bu konuyu görüntüleyen kullanıcı sayısı: 1 (0 üye ve 1 misafir) | |
| Konu Araçları | |
| Görünüm Modları | |
|
|