|
|
Haftanın Hadisi: Hayra vesile olan, hayrı yapan gibidir. Tirmizî, İlm, 14. |
|
||
|
|
|
| Şiir Sizleri duygu seline salacak şiirleri sunuyoruz... |
 |
|
|
LinkBack | Konu Araçları | Görünüm Modları |
03-12-2007, 10:24
|
#1 (permalink) |
|
Siteden Atıldı!
 Giriş: Mar 2007
Mesaj: 54
Tecrübe Puanı: 0
Rep Puanı: 143
Rep Derecesi:
 
|
İstanbul Gözlü Çocuk
İstanbul Gözlü Çocuk Çocuk oyuncağıydı İstanbul Istanbul Gözlü Çocuğun ellerinde Düştü Kırıldı aynası Kırıldı bin bir yerinden Yapıştırıldı Pul, pul Kalır mıydı Istanbul Kalır mıy dı aynısı Bin bir gözüyle bakıyordu artık İstanbul Istanbul Gözlü Çocuğa 'Hayal-meyal' dese de İstanbul kadar koskoca bir yalandı Hatırlamadığı Eve geç gelirdi babası Sebep; falan-filândı Önünde rakı masası Elinde kükreyen falakası Tir tir titrerdi Istanbul Gözlü Çocuk Içinde yangın yeri Yangın yeriydi sobası Kıştı, soğuktu, tir tir titrerdi ayakları Ve kulaklarında sayardı İstanbul Dayakları Çok geçmedi,dayanamadı, göçtü anası Bir öğlen vakti duyuldu salâsı Ne zaman ezan sesi duysa İstanbul Gözlü Çocuk Ne zaman ezan sesi Beş vakit, İstanbul musallası... Sevmeye hakkı olmadığını bile bile Sevdi İstanbul adlı bir kızı Düşlediği de küçücük bir evdi İstanbul dört duvar Dört duvar mahrem On yedisini bile beklemedi deprem Dört duvar sevdi İstanbul adlı bir kızı Iki damla İstanbul düştü gözlerinden Istanbul içinde bir sızı Kâh kapattı gözlerini baktı siyaha Kâh tanıdı tüm renkleri Sadece... Sadece, İstanbul kırmızı. İki damla İstanbul düştü gözlerinden Kaç İstanbul türetti Bir İstanbul belirdi düşlerinde İstanbul'a da yetti Nihayeti bir biletti Bir sinema çıkışı attı cebinden İstanbul edeceğini etti Doğuya gitse Çin'de doğuyordu İstanbul Sessiz sedasiz içine doluyordu Ne zaman nefessiz kalsa Bir solukta İstanbul Bir soluk içinde boğuluyordu Yalancı mutluluklar diyarıydı İstanbul Tüm sahte mutluluk Istanbul'da tozuluyordu Yirmi dört olsa da ayarı Bir saptın mı İstanbul'a Bir saptırdı mı İstanbul İstanbul kadar bozuluyordu İstanbul'un tavernasında çın, çın kırılıyordu tabaklar Suskun kalan şahitleriydi kirli ellerinde ak sokaklar 'Birimiz hepimiz için, hepimiz birimiz için' masalını Anlatıyorken dudaklar Birileri kaymağını yiyordu İstanbul'un Birilerinin başında patlıyordu kabaklar Kurtulmak vardı İstanbul'dan İstanbul bir düştü Boğazından geçti köprü Köprüden geçti İstanbul Köprüde niceler ölmüştü Kırıldı bin bir yerinden, Atladı...İstanbul'a düştü Kurtulmak vardı ya İstanbul'dan İstanbul başına üşüştü İstanbul; bir 'Düş'tü... Zehra Birsen Yamak |
|
|
| Şu an bu konuyu görüntüleyen kullanıcı sayısı: 1 (0 üye ve 1 misafir) | |
| Konu Araçları | |
| Görünüm Modları | |
|
|
Düzenli Mod
