Nurundandır bütün nurlar - Dini ilimler, Eğitim ve Kişisel gelişim siteniz

**Kultanesi** · 12-29-2007, 22:46

–Sevgili’ye–

Mihrabım!..

Mihrabım’a uğra sabâ yeli, huzuruna varıp edeble, selamımı ilet, heceler yarım
yamalak, heyecanlar salkım saçak...

“And olsun kuşluk vaktine...”, kuşluk vakti onun gönlündeki vahyin ışığıdır, ve
ışıklar nurunun âşığıdır.

“Geceye and ederim ki...”, onun saçlarını kıskanmaktan gecenin bağrı yanık;
gece yarısı hasretle uyanıktır.

“Güneşe and olsun...” ondan daha kutlu bir faniyi hiç izlemedi, ve yer ondan
daha kıymetli bir hazineyi hiç gizlemedi.

Ahmed!.. Gönüller gıdası, ruhlar şifası... Gözlerin feri, şerefin zaferi... Dudağının
değdiği bir güle bin can feda Ahmed, eline değmiş bir ele cihanca cihan feda!

Işığım!

Göz kırpasıya Burak’ınla vardığın yere bin yılda varamazken berk uran melekler,
nasıl aşkına dönmesin zeminler ve zamanlar, nasıl tutulmasın burçlar ve felekler.
Sen var iken kıblem, gök ile yerin arasında hangi varlığa adansın ya emekler, ya
hangi renk ile iltica etsin dallarına çiçekler? Cemalini gören âşık, görmeyen âşık
iken nurum, gamzene rüyada olsun ermesin mi tennure kelebekler?

Günaydınım!

Tohum versen de bize mahsul olabilseydik, kanat olsan da bize katına
varabilseydik. Şarkıların ürperdiği şebnem avuçlarında Medine rüzgarlarının
ışıltılı kumlarınca yanabilseydik, sana kanabilseydik. Bir kez olsun aşkınla
döktüğümüz gözyaşlarından abdest alabilse ve denizine bir kez olsun
dalabilseydik, ya denizinde kalabilseydik. Himalayalar kadar kara yüzümüzü kara
yerlere salabilseydik; bağından razıye ve marziye ilhamlar alabilseydik!

Sevgilim!

Kutlu gelişine yüz bin selam olsun, sen aydınlık içinde aydınlık, sen açıklık içinde
açıklıktın. Seninle sevgiler sevgili olur, seninle muhâlimiz hâle dururdu. Mühürleri
kaldırmada son idin sen, can kilitlerini açmada sonuncu, gülümsesen. Seni
görenlerin güneş düşerdi gözünden, seni sevenlerin ışık yayılırdı yüzünden. Birer
efsaneydi iki yanağın; hayal ile hatıra eleğim sağmalarıyla karanın ve ağın.

Sultanım!

Adına altınlar bastıran sultanlar şehirler alırdı, şimdi şehirleri düşüyor adınsız
sultanların, adını gizli anıyor âşık–ı nâlanların. Kulluk prangaları çözülünce
ayağımızdan, âzâd oldu zülfünün zenciri solumuzdan ve sağımızdan. Ashabının
kara ker***te gözsüz gördüğünü, biz cilalı aynalarda yitirdik de yaptık düğünü.
Tedavisinde hayat bulmuş hekime düşman hasta gibiyiz, mürebbisine kin güden
çocuklara yasta gibiyiz. İnsanlık güneşe nispet zulmete döndü, balıklar suya
öfkelendi, kuzgun ete döndü; bahtımız hasrete döndü.

Hasretim!

Gümüş tenli Yusuf’u arayanlar gül teninde Yusuflar ülkesine girdiler; cennet
peşinde koşanlar gül cemalinde cennetlere erdiler.

“Körün elinden tutana Hak’tan yüzlerce ecir vardır!” buyurmuştun. Kıyam et,
tut körlerinin elinden ve İsrafilleyin kıyametten evvel bir kıyamet kopar. Yıllar
yılı kendi yatağını öpen nehirlerce ak ezeli özlemlerimizin yokuşlarına ve öğüt,
yine öğüt, yine öğüt aşk tanelerimizi değirmenlerinin nakışlarına.

Övüncüm!

Ruhlarımızdan kuşluklar geçti, gün geçti... Akşam oldu, düğün geçti.. ve gece
olmadan, Yesrib’in güneşi, kerem kıl, tüllenen hayallerimize bir huzme bıraksın
himmetin, ve artık getirdiğin kutsal emanetin kaybolacağından korkmasın
ümmetin!. Kalbimizi kaydırmadan, bize onu haşre dek bakî kılma ruhsatı ver, ve
yalın unutuşların poyrazında bırakıp bizi bir başımıza, belleklerimizin tereddüt
dolu zembereklerinde kıvrandırma, yeter. Gel, son kez ilk baharımız ol!. Bu
mevsim güller incitilmesin, gamküsarımız ol!..

Ömrüm!

Tâhâ ve Yâsîn aşkına... Öncesinde senin aşkın yoksa neye yarar ölüm!.

İSKENDER PALA

12-29-2007, 22:46	#1 (permalink)
Kultanesi Profesör Giriş: Apr 2007 Konum: Sükûtun dinginliğinde esen bir rüzgârım şimdi. Mesaj: 2,176 Tecrübe Puanı: 416 Rep Puanı: 41261 Rep Derecesi:	Nurundandır bütün nurlar *–Sevgili’ye–* *Mihrabım!..* *Mihrabım’a uğra sabâ yeli, huzuruna varıp edeble, selamımı ilet, heceler yarım* *yamalak, heyecanlar salkım saçak...* *“And olsun kuşluk vaktine...”, kuşluk vakti onun gönlündeki vahyin ışığıdır, ve* *ışıklar nurunun âşığıdır.* *“Geceye and ederim ki...”, onun saçlarını kıskanmaktan gecenin bağrı yanık;* *gece yarısı hasretle uyanıktır.* *“Güneşe and olsun...” ondan daha kutlu bir faniyi hiç izlemedi, ve yer ondan* *daha kıymetli bir hazineyi hiç gizlemedi.* *Ahmed!.. Gönüller gıdası, ruhlar şifası... Gözlerin feri, şerefin zaferi... Dudağının* *değdiği bir güle bin can feda Ahmed, eline değmiş bir ele cihanca cihan feda!* *Işığım!* *Göz kırpasıya Burak’ınla vardığın yere bin yılda varamazken berk uran melekler,* *nasıl aşkına dönmesin zeminler ve zamanlar, nasıl tutulmasın burçlar ve felekler.* *Sen var iken kıblem, gök ile yerin arasında hangi varlığa adansın ya emekler, ya* *hangi renk ile iltica etsin dallarına çiçekler? Cemalini gören âşık, görmeyen âşık* *iken nurum, gamzene rüyada olsun ermesin mi tennure kelebekler?* *Günaydınım!* *Tohum versen de bize mahsul olabilseydik, kanat olsan da bize katına* *varabilseydik. Şarkıların ürperdiği şebnem avuçlarında Medine rüzgarlarının* *ışıltılı kumlarınca yanabilseydik, sana kanabilseydik. Bir kez olsun aşkınla* *döktüğümüz gözyaşlarından abdest alabilse ve denizine bir kez olsun* *dalabilseydik, ya denizinde kalabilseydik. Himalayalar kadar kara yüzümüzü kara* *yerlere salabilseydik; bağından razıye ve marziye ilhamlar alabilseydik!* *Sevgilim!* *Kutlu gelişine yüz bin selam olsun, sen aydınlık içinde aydınlık, sen açıklık içinde* *açıklıktın. Seninle sevgiler sevgili olur, seninle muhâlimiz hâle dururdu. Mühürleri* *kaldırmada son idin sen, can kilitlerini açmada sonuncu, gülümsesen. Seni* *görenlerin güneş düşerdi gözünden, seni sevenlerin ışık yayılırdı yüzünden. Birer* *efsaneydi iki yanağın; hayal ile hatıra eleğim sağmalarıyla karanın ve ağın.* *Sultanım!* *Adına altınlar bastıran sultanlar şehirler alırdı, şimdi şehirleri düşüyor adınsız* *sultanların, adını gizli anıyor âşık–ı nâlanların. Kulluk prangaları çözülünce* *ayağımızdan, âzâd oldu zülfünün zenciri solumuzdan ve sağımızdan. Ashabının* *kara kerte gözsüz gördüğünü, biz cilalı aynalarda yitirdik de yaptık düğünü. Tedavisinde hayat bulmuş hekime düşman hasta gibiyiz, mürebbisine kin güden çocuklara yasta gibiyiz. İnsanlık güneşe nispet zulmete döndü, balıklar suya öfkelendi, kuzgun ete döndü; bahtımız hasrete döndü. Hasretim! Gümüş tenli Yusuf’u arayanlar gül teninde Yusuflar ülkesine girdiler; cennet peşinde koşanlar gül cemalinde cennetlere erdiler. “Körün elinden tutana Hak’tan yüzlerce ecir vardır!” buyurmuştun. Kıyam et, tut körlerinin elinden ve İsrafilleyin kıyametten evvel bir kıyamet kopar. Yıllar yılı kendi yatağını öpen nehirlerce ak ezeli özlemlerimizin yokuşlarına ve öğüt, yine öğüt, yine öğüt aşk tanelerimizi değirmenlerinin nakışlarına. Övüncüm! Ruhlarımızdan kuşluklar geçti, gün geçti... Akşam oldu, düğün geçti.. ve gece olmadan, Yesrib’in güneşi, kerem kıl, tüllenen hayallerimize bir huzme bıraksın himmetin, ve artık getirdiğin kutsal emanetin kaybolacağından korkmasın ümmetin!. Kalbimizi kaydırmadan, bize onu haşre dek bakî kılma ruhsatı ver, ve yalın unutuşların poyrazında bırakıp bizi bir başımıza, belleklerimizin tereddüt dolu zembereklerinde kıvrandırma, yeter. Gel, son kez ilk baharımız ol!. Bu mevsim güller incitilmesin, gamküsarımız ol!.. Ömrüm! Tâhâ ve Yâsîn aşkına... Öncesinde senin aşkın yoksa neye yarar ölüm!. İSKENDER PALA __________________ ... Dua sardım kalbime, dilime dua ve sabrıma dua**

Konu Araçları
Yazıcı Çıktısını Göster Sayfayı E-posta ile Yolla
Görünüm Modları
Düzenli Mod Karışık Moda Geç Konu Moduna Geç

Şu an bu konuyu görüntüleyen kullanıcı sayısı: 1 (0 üye ve 1 misafir)